Dion van den Berg, 'Gelijkenis'
Gelijkenis
zand knarst tussen de tanden
vult de vouwen in elk gewaad
vult de groeven in elk gelaat
vult met gemak ons hele wezen
en de wijde weerloze woestijn
het zand draagt moeiteloos de tanks
en evenzeer de vele voeten van de hoop
ieder schrijft zijn eigen regels in het zand
het zand is geduldig als de toekomst
strijkt de oneffenheden glad
van de menselijke natuur
maar allerwegen nu
schiet men die zee aan zand aan flarden
voert men krijgsgestaald erts verwrongen terug tot oer
voedt men de diepten met een zwaar zwart mozaïek
van godverlaten vlees en bloed
tussen die regels door…: als altijd
zal de toekomst het verleden gelijken
zoals het zand knarst tussen de tanden
zo knarsen de tanden tussen het zand
Plaats reactie
