Dion van den Berg, 'Hekeldicht over handelaartjes in haat'
Hekeldicht over de handelaartjes in haat
het was in die dagen
dat zelfverklaarde knaagdieren zich knus
nestelden in gal en onderbuik
dat evolutionair onvoldragen druiloren
zich huichelachtig in habijt hesen
dat vorm- en ventloze leugenfetisjisten
de taal vruchteloos het hof maakten
met verbale zelfbevlekking
dat neppers van het laatste uur
hedonistisch gekropen op ’t hobbelpaard
zich apocalyptische ruiters waanden
het waren de tijden
van schizofrene scheldpartijen
van zeverende zotten voor wie
zelfrealisatie bestond uit
de dagelijkse virtuele flash-mob
rondom andermans proeven van poëzie
(ach, hoe groot is hun wereld van hoogmoed
als zij achter hun schaamtevrij scherm
krampachtig de g-spot van eigen
vermeend genie kietelen –
hoewel nog niet in staat om een enkele
regel in het zand te piesen)
niets restte ons in die dagen
ons rechtgeaarde dichters
niets dan resoluut de rug te rechten
en die krankzinnige karavaan
van marginale mopperaars
en pruttelparasieten
te laten passeren want óns
is deze plek
dus luister goed gijlieden
prematuur gepoepte pseudopoëetjes
colporteurs van kortademige kul
handelaartjes in hautaine haat
het was in die dagen
die van nu
dat ik u
op straffe van slamslaag
sommeer:
ga gewoon met uw mateloze makkers
elders spelen in de spelonken
en de krachteloze kronkels
van uw eigen braniebrein
bij voorbeeld
en laaf u daar dan lustig aan de lol
van louter gelul van lieden
als uzelf – maar weet:
ik gun u geen waarde meer
van weerwoord of weerzin
ik zal vanaf heden al uw
narcistisch-naargeestige negotie
negeren
Plaats reactie
