Oudjaarsvers door Sinterklaasresten gecorrumpeerd
Oudjaarsvers door Sinterklaasresten gecorrumpeerd
Wreder dan alle andere is december, laatste maand van het jaar.
Koopman en dominee, zo men wil pastoor, knokken met elkaar
om ons aller aandacht, geld, onze emotie en devotie;
zij leuren schaamteloos met hun heil, en hun negotie.
Eerst kopen we de zakken leeg en de tassen vol,
gaan welgemoed shoppend volledig uit de bol:
En ‘dichten’: "Ik hoop dat je er blij mee bent,
Dan is de Sint ook dit jaar weer content…"
Met Kerst prijken boom en stal, gevel na gevel fel verlicht.
Familiediner, copieus, beetje mal, al snel officieus verplicht.
En we kwijlen engelachtig, stapelen gemoed in platte lagen
of erger, pinken een traan en gireren – voor eigen welbehagen.
Tot slot schieten we dan pijlen naar de bliksem en elkaar
op de drempel van een nieuw schijnheilig, hedonistisch jaar.
We wensen ieder in de straat succes toe en gezondheid,
terwijl je ze om hun nieuwe tieten of tweede huis benijdt…
Nee, liever verschuil ik mij – diep in een luie stoel,
en mijd ik Sinterklaas, Belgisch vuurwerk, Kerstgevoel.
Gun mij Puccini of Pink Floyd, een haut medoc, mijn boeken,
vraag mij niet enig o zo gezellig decemberfeest te bezoeken.
Dus, laat mij, in december, laat mij met rust!
Tot rond de 10e januari, als eenieder weer is uitgekust.
